گسترده‌ترین کاربرد عکس‌های هوایی قدیمی، حل اختلافات ملکی است و تجربه پرونده‌های ثبتی نشان می‌دهد کاربرد آن‌ها در چند حوزه مشخص متمرکز است
۱. اختلاف حدود و تعرض به ملک:
وقتی حدود ملک از بین رفته یا همسایگان بخشی از آن را تصاحب کرده و در آن ساخت‌وساز کرده‌اند، مالک برای اثبات ادعای خود در مراجع قضایی به تأمین دلیل نیاز دارد تا هم مالکیت و هم حدود ملک به همراه کاربری آن اثبات شود. مقایسه چند دوره عکس هوایی منطقه در مختصات مشترک، تغییرات مرز و تصرفات بعدی را آشکار می‌کند
۲. اختلاف با منابع طبیعی و اراضی ملی:
بر اساس قانون مستثنیات و اراضی ملی مصوب ۱۳۴۱/۱۰/۲۷، زمین‌های مزروعی، باغی و آباد موجود در دهه ۴۰ متعلق به مالک آن است و بقیه اراضی، ملی محسوب می‌شود؛ اراضی ملی متصرف‌شده پس از آن دهه، غیرقانونی و متعلق به دولت است. بنابراین عکس هوایی دهه ۴۰ ملاک اصلی اختلافات میان مالکان و اداره منابع طبیعی است: اگر ملک در عکس این دهه آثار احیا داشته باشد، شخصی بوده و سند صادر می‌شود
۳. سابقه احیا اراضی ملی:
تفسیر عکس هوایی از موارد معتبر اثبات سابقه احیا زمین‌هایی است که جزء اراضی ملی اعلام شده‌اند
۴. اثبات قدمت بنا و دیوارکشی:
عکس‌های هوایی دهه ۷۰ (با مقیاس حدود ۱:۴۰۰۰۰) مبنای اصلی اثبات سابقه احداث بنا یا دیوارکشی در زمین‌های کشاورزی و زراعی و بررسی قدمت بنا هستند؛ برای مثال تصاویر سال ۱۳۷۴ و ۱۳۹۷ در دریافت مجوزها و انشعابات و اثبات وجود بنا در سال‌های گذشته پرکاربردند
۵. جانمایی پلاک ثبتی:
تعیین موقعیت دقیق ملک در ابعاد اربعه روی نقشه‌های رسمی یا عکس‌های هوایی سنوات گذشته و نقشه UTM با مقیاس ۱:۲۰۰۰، برای املاکی که سند دارند اما موقعیت آن‌ها روی زمین مشخص نیست، انجام می‌شود و اختلافات ناشی از تعرض و تداخل با همسایگان و گذرگاه‌ها را حل می‌کند.
نکته فنی مهم آن است که عکس‌های آنالوگ (همه تصاویر پیش از دهه ۹۰) سیاه‌وسفیدند و بهتر است با فرمت TIFF ذخیره و پردازش شوند تا کیفیت لازم برای تفسیر دقیق فراهم باشد
